سگ گردانی سبک زندگی جدید یا پاسخی به تنهایی و انزوای شهری؟
رهاتل: رئیس گروه مطالعات سلامت مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران، سگ گردانی را قسمتی از تغییرات سبک زندگی، فردگرایی و افزایش انزوای اجتماعی دانست.
به گزارش رهاتل به نقل از مهر، تهران در سالیان اخیر شاهد تغییراتی در سبک زندگی شهروندان بوده است؛ تغییراتی که از الگوی خانواده و روابط اجتماعی تا نحوه گذران اوقات فراغت و نگهداری از حیوانات خانگی را دربرمی گیرد. در این بین، گسترش سگ گردانی و نگهداری از حیوانات خانگی، به یکی از نمودهای قابل توجه این تغییرات تبدیل گشته است؛ پدیده ای که علل و دستاوردهای آنرا نمی توان فقط در انتخاب یک سبک زندگی خلاصه کرد.
یونس اکبری رییس گروه مطالعات سلامت در مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران در گفتگو با خبرنگار مهر ضمن اشاره به گسترش پدیده نگهداری از حیوانات خانگی و سگ گردانی، اظهار داشت: نگهداری از حیوانات خانگی، چه سگ و چه گربه یا سایر حیوانات، یک معلول است و نمی توان بدون توجه به تحولات اجتماعی و فرهنگی گسترده تر، فقط از میانه این معادله به مبحث نگاه کرد.
وی اضافه کرد: ما در جامعه با تغییرات دیگری هم مواجه هستیم که یکی از مهم ترین آنها گسترش فردگرایی است؛ پدیده ای که از منظر جامعه شناختی، ابعاد مختلف زندگی اجتماعی را تحت تاثیر قرار داده و یکی از نمودهای آن می تواند گرایش برخی افراد به نگهداری از حیوانات خانگی بجای برقراری برخی روابط اجتماعی باشد.
اکبری اضافه کرد: فردگرایی روندی است که مختص یک کشور یا جامعه خاص نیست و در جریان توسعه در خیلی از جوامع اتفاق افتاده است؛ البته شدت و میزان آن در جوامع مختلف متفاوت می باشد. به عنوان نمونه، در عرصه ازدواج شاهد کاهش تمایل به ازدواج، افزایش طلاق و کاهش فرزندآوری هستیم و در عرصه روابط انسانی هم با افزایش انزوا روبه رو شده ایم.
سگ گردانی را باید در کنار سایر تغییرات سبک زندگی دید
این کارشناس علوم اجتماعی اظهار نمود: اگر نگهداری از حیوانات خانگی و سگ گردانی را در کنار این تغییرات ببینیم، متوجه می شویم که این پدیده هم می تواند قسمتی از همین روند گسترده تر تغییر سبک زندگی باشد.
وی اظهار داشت: هرچه بسمت شهرنشینی، کلان شهرها و توسعه یافتگی پیش می رویم، نمود این پدیده ها هم بیشتر می شود؛ البته این الزاماً به معنای مثبت یا منفی بودن توسعه نیست، بلکه توسعه پیامدهایی هم بهمراه دارد که باید آنها را مورد توجه قرار داد.
اکبری اضافه کرد: یکی از این پیامدها این است که افراد گاهی دیگر حاضر نیستند دیگری را با تمام پیچیدگی های روابط انسانی، مسئولیت ها، حقوق و تکالیفی که در یک رابطه وجود دارد، تحمل کنند. درنتیجه امکان دارد برخی افراد ترجیح دهند با موجودی مانند حیوان خانگی رابطه ای داشته باشند که از نظر آنها پیچیدگی های کمتری نسبت به روابط انسانی دارد.
وی ضمن اشاره به تغییرات ارزشی در جامعه اظهار داشت: ما با نسلی مواجه هستیم که در مواردی خودش را بیشتر محق می داند تا مکلف. یعنی دیگری را نه الزاماً مبنی بر یک تکلیف اجتماعی و مسئولیت متقابل، بلکه بیشتر بر مبنای خواسته ها و ترجیحات فردی تعریف می کند و این مسئله می تواند بر کیفیت روابط اجتماعی تاثیر بگذارد.
این کارشناس علوم اجتماعی دامه داد: زندگی شهری، آپارتمان نشینی و تراکم جمعیت هم می تواند این شرایط را تشدید کند و افراد را به سمتی ببرد که قسمتی از نیازهای عاطفی و حتی احساس تنهایی خویش را از راه ارتباط با موجودی غیرانسانی مانند حیوان خانگی پاسخ دهند.
وی اضافه کرد: اگر بخواهیم دستاوردهای این وضعیت را از منظر اجتماعی بررسی نماییم، یکی از نگرانی ها می تواند حرکت بسمت انزوا و در بعضی موارد دستاوردهای در رابطه با افسردگی باشد.
وابستگی عاطفی به حیوان خانگی و تجربه فقدان
رئیس گروه مطالعات سلامت در مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران ضمن اشاره به ایجاد وابستگی عاطفی میان فرد و حیوان خانگی اظهار داشت: نگهداری از حیوانات خانگی می تواند وابستگی عاطفی ایجاد نماید و از آنجائیکه طول عمر این حیوانات به طور معمول از انسان کمتر است، از دست دادن آنها هم می تواند برای صاحب حیوان تجربه عاطفی سنگینی باشد.
اکبری اظهار نمود: فرد امکان دارد فقدان حیوان خانگی را تا حدی شبیه از دست دادن یکی از اعضاء نزدیک خانواده تجربه کند و این مسئله می تواند دستاوردهای عاطفی قابل توجهی برای او بهمراه داشته باشد.
ریشه قسمتی از این تغییرات را باید در سبک فرزندپروری جست وجو کرد
وی درباره ی راهکارهای مواجهه با این تغییرات اظهار داشت: اگر بخواهیم راهکار ارایه نماییم، باید به سبک زندگی و بخصوص سبک تربیتی خانواده ها دقت کنیم.
اکبری اضافه کرد: امروز به طور عمده با خانواده های هسته ای مواجه هستیم؛ یعنی خانواده هایی که محور اصلی آنها پدر، مادر و فرزند است. ما از خانواده گسترده فاصله گرفته ایم و افراد هم بالاتر از گذشته تمایل دارند زندگی مستقل خویش را داشته باشند.
رئیس گروه مطالعات سلامت در مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران اضافه کرد: در چنین شرایطی، سبک فرزندپروری هم تغییر کرده است. در خیلی از خانواده های هسته ای امروز، فرزندمحوری پررنگ شده و کودک از همان شروع خویش را محور خانواده و خیلی از تصمیمات می بیند.
اکبری اظهار داشت: وقتی فرد با چنین سبک تربیتی بزرگ می شود و خویش را بالاتر از گذشته «محق» می داند، امکان دارد توان و تحمل او برای مواجهه با «دیگری» چه در خانواده، چه در رابطه عاطفی و چه در روابط اجتماعی، نسبت به نسل های گذشته کاهش پیدا کند.
ضرورت حرکت از حق محوری صرف بسمت مسئولیت پذیری
وی تاکید کرد: اگر انزوا را بعنوان یک لطمه اجتماعی درنظر بگیریم، باید سبک تربیت و ارتباطات اجتماعی را به سمتی ببریم که تکلیف محوری و مسئولیت پذیری در آن تقویت شود.
رئیس گروه مطالعات سلامت در مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران اضافه کرد: لازم است در سبک فرزندپروری و شیوه مراودات اجتماعی، در کنار توجه به حقوق فرد، مسئولیت او نسبت به دیگری هم مورد توجه قرار گیرد. اگر بتوانیم چنین تغییراتی را در خانواده و شیوه تربیت ایجاد نماییم، میتوان به نتایج امیدوارکننده تری در عرصه روابط اجتماعی و کاهش انزوا دست یافت.
اکبری در انتها اظهار داشت: مسئله حیوانات خانگی را نمی توان جدا از مجموعه تغییرات سبک زندگی و تحولات اجتماعی تحلیل کرد؛ برای فهم این پدیده باید آنرا در کنار تغییرات خانواده، ازدواج، فرزندآوری، فردگرایی، شهرنشینی و الگوهای جدید روابط انسانی مورد بررسی قرار داد.
به طور خلاصه اکبری افزود: فردگرایی روندی است که مختص یک کشور یا جامعه خاص نیست و در جریان توسعه در بسیاری از جوامع اتفاق افتاده است؛ البته شدت و میزان آن در جوامع مختلف متفاوت می باشد. به عنوان نمونه، در زمینه ازدواج شاهد کاهش تمایل به ازدواج، افزایش طلاق و کاهش فرزندآوری هستیم و در زمینه روابط انسانی هم با افزایش انزوا رو به رو شده ایم. وی گفت: هرچه بسمت شهرنشینی، کلان شهرها و توسعه یافتگی پیش می رویم، نمود این پدیده ها هم بیشتر می شود؛ البته این الزاماً به مفهوم مثبت یا منفی بودن توسعه نیست، بلکه توسعه پیامدهایی هم به همراه دارد که باید آنها را مورد توجه قرار داد.
منبع: rasadkala.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان رهاتل در مورد این مطلب