با طلای مایع آشنا شوید
رهاتل: ادرار انسان که قرن ها در کشاورزی بعنوان کود استفاده می شد، حالا با بالارفتن هزینه کودهای شیمیایی و فشار بر منابع طبیعی باردیگر موردتوجه قرار گرفته است.
به گزارش رهاتل به نقل از خبر آنلاین و بر طبق گزارش زومیت، ادرار انسان شاید در نگاه اول ماده ای زائد به نظر برسد، اما هزاران سال است که بعنوان منبعی باارزش برای کشاورزی شناخته می شود. بدن انسان بعد از جذب مواد مغذی غذا، قسمتی از مواد باقیمانده را بوسیله ادرار دفع می کند. هر فرد بزرگسال در طول سال حدود ۵۰۰ لیتر ادرار تولید می کند و این مایع سرشار از نیتروژن، فسفر و پتاسیم، سه ماده مغذی ضروری برای رشد گیاهان، است.
تمدن های قدیمی مانند یونان، چین و روم از ادرار و فضولات انسانی برای تقویت خاک و افزایش محصول استفاده می کردند. اما با ظهور کودهای شیمیایی، این تکنیک کم کم کنار گذاشته شد. امروزه بخش بزرگی از کشاورزی جهان به کودهای مصنوعی وابسته است و حدود نیمی از جمعیت جهان غذاهایی مصرف می کنند که با استفاده از این کودها ساخته شده اند.
بااین حال، افزایش قیمت کودهای شیمیایی در سالجاری براثر بحران تنگه هرمز، بار دیگر توجه محققان را به استفاده از ادرار بعنوان کود جلب کرده است؛ روشی که می توان آنرا به صورتی بازیافت ادرار نامید.
جمع آوری فضولات پرندگان دریایی زمانی به شدت در جزایر پرو رواج داشت، اما این صنعت تقریباً نابود شده و فقط در تعدادی جزایر مانند سانتا، به مقدار کم ادامه دارد.
بحران تنگه هرمز در سالجاری قیمت کودهای شیمیایی را افزایش داده است
کودهای شیمیایی اهمیت بالای ی در افزایش تولید محصولات کشاورزی و تأمین غذای جمعیت رو به رشد جهان داشته اند، اما استفاده گسترده از آنها هزینه های زیست محیطی قابل توجهی هم بهمراه آورده است. کودهای نیتروژنی که یکی از مهم ترین انواع کودهای مصنوعی محسوب می شوند، با استفاده از پروسه هابر-بوش تولید می شوند که نیازمند انرژی زیاد و وابستگی بالا به گاز طبیعی هستند.
کودهای فسفری هم از سنگ فسفات استخراج می شوند که برعکس منابع تجدیدپذیر، ذخایر محدودی دارد و فقط در چند نقطه از جهان به مقدار قابل توجه یافت می شود. همین وابستگی به منابع محدود سبب شده نگرانی هایی درباره ی امنیت تأمین کود در آینده افزایش پیدا کند.
علاوه بر مشکلات مربوط به تولید، مصرف بیش از اندازه کودهای مصنوعی هم می تواند به محیط زیست صدمه بزند. ورود مقادیر اضافی نیتروژن و فسفر به رودخانه ها و دریاها سبب رشد بی رویه جلبک ها، کاهش اکسیژن آب و در نهایت مرگ گسترده آبزیان می شود. به همین دلیل، محققان بدنبال راه هایی برای کاهش وابستگی کشاورزی به کودهای شیمیایی و استفاده باردیگر از منابع طبیعی مانند ادرار انسان هستند.
جدا کردن ادرار از فاضلاب می تواند هزینه های تصفیه را برای دولت ها بکاهد.
ادرار تنها بخش کوچکی از حجم فاضلاب شهری را تشکیل می دهد، اما بخش بزرگی از مواد مغذی موجود در فاضلاب را در خود جای داده است. پژوهشها نشان می دهند که حدودا تمام نیتروژن و حدود نیمی از فسفر موجود در فاضلاب از ادرار تأمین می شود. این عناصر برای رشد گیاهان ضروری هستند و می توان آنها را بعد از جداسازی و پردازش، به کود کشاورزی تبدیل کرد.
مشکل اصلی این است که وقتی ادرار با سایر فاضلاب ها ترکیب می شود، بازیابی این مواد مغذی دشوارتر و پرهزینه تر می شود. همین طور ترکیبات نیتروژنی موجود در ادرار در فرایندهای تصفیه فاضلاب می توانند به انتشار گازهایی مانند اکسید نیتروژن منجر شوند؛ گازی گلخانه ای که اثر گرمایشی آن بسیار بالاتر از دی اکسیدکربن است.
استفاده بیش از اندازه از کودهای مصنوعی می تواند سبب آلودگی آب ها، رشد جلبک های سمی و کاهش جمعیت آبزیان شود
جداسازی ادرار قبل از ورود به شبکه فاضلاب می تواند علاوه بر فراهم کردن منبع جدیدی برای تولید کود، فشار روی تصفیه خانه ها را هم کم کند و هزینه های مربوط به تصفیه آب و مدیریت پسماند را پایین بیاورد.
برای اجرای این تکنیک در مقیاس گسترده، ساختمان ها، سرویسهای بهداشتی عمومی و مکان هایی مانند ورزشگاه ها باید به سیستم های جمع آوری جداگانه مجهز شوند. توالت های جداکننده ادرار و برخی تجهیزات مخصوص جمع آوری، حالا در پروژه های آزمایشی در کشورهای مختلف استفاده می شوند تا امکان تبدیل این ماده به کود در مقیاس بزرگ تر بررسی شود.
ادرار انسان کودی عالی محسوب می شود؛ چونکه سرشار از نیتروژن، فسفر و پتاسیم است.
با وجود ظرفیت بالای ادرار برای تبدیل شدن به کود کشاورزی، استفاده گسترده از آن هنوز با چند مانع مواجه است. یکی از مهم ترین نگرانی ها احتمال وجود بقایای داروها، هورمون ها، مواد شیمیایی و عوامل بیماری زا در ادرار است؛ موادی که ممکنست در صورت مدیریت ناصحیح وارد خاک و محصولات کشاورزی شوند.
محققان باور دارند این خطرها قابل کنترل هستند. ذخیره سازی مناسب، فرایندهای تصفیه و معیارهای دقیق می توانند بیشتر آلاینده ها را کاهش دهند و امکان استفاده ایمن از کودهای مبتنی بر ادرار را فراهم آورند. با همین هدف، در سالیان اخیر پروژه های آزمایشی مختلفی در آمریکا، اروپا، استرالیا و دیگر کشورها به راه افتاده است که ادرار جمع آوری شده از خانه ها، ورزشگاه ها و فضاهای عمومی را به کود تبدیل می کنند.
توالت های جداکننده ادرار در تعدادی کشورها بصورت آزمایشی استفاده می شوند تا امکان تولید کود از این منبع بررسی شود
بااین حال، مانع بزرگ تر از فناوری شاید پذیرش اجتماعی باشد. خیلی از مردم ایده استفاده از ماده ی زائد خارج شده از بدن انسان برای پرورش مواد غذایی را حتی اگر از نظر علمی بعد از تصفیه و مدیریت صحیح بی خطر باشد، ناخوشایند می دانند.
با افزایش نگرانی درباره ی کمبود منابع معدنی، هزینه بالای کودهای شیمیایی و اثرات زیست محیطی تولید آنها، محققان باور دارند ادرار می تواند قسمتی از راهکار آینده کشاورزی پایدار باشد؛ ماده ای که زمانی زباله محسوب می شد و حالا ممکنست باردیگر به منبعی کاربردی برای تأمین مواد مغذی خاک تبدیل گردد.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان رهاتل در مورد این مطلب