یخچال روز قیامت تا سال ۲۱۰۰ سطح آب دریاها را ۳ سانتی متر بالا می برد
رهاتل: یخچال طبیعی توایتس در قطب جنوب، دهه هاست که یخ از دست می دهد. اما پژوهش های جدید نشان می دهند روند ذوب آن سریع تر از برآوردهای قبلی است و دانشمندان هشدار می دهند که ادامه این روند می تواند تا پایان قرن حاضر سطح آب دریاهای جهان را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.
تینا مزدکی_یخچال طبیعی توایتس که به «یخچال روز قیامت» شهرت دارد، یکی از بزرگ ترین و مهم ترین یخچال های جهان است. این یخچال در غرب قطب جنوب قرار گرفته و مساحتی حدود ۱۹۲ هزار کیلومتر مربع، معادل تقریبا مساحت کشور سنگال، را پوشش می دهد. وسعت آن از ایالت فلوریدای آمریکا هم بیشتر است.
توایتس در ساحل والگرین، در منطقه ماری برد لند در غرب دورافتاده قطب جنوب قرار دارد و بخشی از پهنه یخی عظیم غرب قطب جنوب به حساب می آید. این پهنه یخی شامل یخچال های دیگری هم می شود و مساحت آن حدود ۱۴ برابر مساحت توایتس است.
یخچال طبیعی توایتس ممکنست تا سال ۲۱۰۰ سطح آب دریاها را حدود ۳۰ میلی متر افزایش دهد، رقمی که دو برابر برآوردهای فعلی عنوان شده است. آب گرم اقیانوس از زیر یخچال نفوذ می کند و بخش های زیرین آنرا ذوب می کند. این یخچال از سال ۲۰۰۰ تابحال بیشتر از هزار میلیارد تن یخ از دست داده است. توایتس هم اکنون حدود چهار درصد از افزایش سطح آب دریاهای جهان را به خود اختصاص می دهد. محققان احتمال می دهند این یخچال تا پایان قرن جاری اتصال خویش را به یک برآمدگی سنگی زیر آب که به تثبیت آن کمک می نماید، از دست بدهد. این یخچال اولین بار در سال ۱۹۴۷ نقشه برداری شد و نام خویش را از فردریک تی. توایتس، یخچال شناس فقید آمریکایی گرفته است که البته هیچگاه از آن بازدید نکرد. دانشمندان در دهه ۱۹۸۰ متوجه شدند که توایتس با سرعت زیادی درحال ذوب شدن است. از آن زمان، با افزایش نگرانی ها در رابطه با نتایج این روند، وضعیت آن به صورت مستمر زیر نظر قرار گرفته است.
اهمیت توایتس به اندازه و جایگاه آن در ساختار یخی قطب جنوب مربوط می شود. فروپاشی این یخچال می تواند سطح آب دریاهای جهان را به میزان قابل ملاحظه ای افزایش دهد و نتایج فاجعه باری برای مناطق ساحلی داشته باشد. در عین حال، محققان پیشبینی نمی کنند که چنین فروپاشی ای در چند دهه آینده رخ دهد و احتمال می دهند این فرآیند چندین دهه یا حتی چند قرن زمان ببرد.
توایتس در کنار یخچال های دیگری مانند یخچال پاین آیلند، نقش مانعی را ایفا می کند که از پهنه یخی گسترده و صدمه پذیر غرب قطب جنوب محافظت می کند. یخچال پاین آیلند هم جریانی یخی در غرب قطب جنوب است که به خلیج پاین آیلند در دریای آموندسن می ریزد. ذوب شدن این پهنه یخی می تواند سطح آب دریاها را بشدت بالا ببرد و شهر های ساحلی بسیاری را در نقاط مختلف جهان در معرض خطر غرق شدن قرار دهد.
هم اکنون، از دست رفتن یخ در توایتس حدود چهار درصد از افزایش سطح آب دریاهای جهان را تشکیل می دهد. بر مبنای مطالعات انجام شده، این یخچال از سال ۲۰۰۰ تابحال بیشتر از هزار میلیارد تن یخ از دست داده و همچنان سالانه حدود ۵۰ میلیارد تن از جرم یخی آن کم می شود.
چرا یخچال توایتس درحال ذوب شدن است؟ بر مبنای چندین مطالعه، عامل اصلی ذوب شدن توایتس، آب گرم اقیانوس است که از زیر به یخچال نفوذ می کند و آنرا ذوب می کند. گرم شدن اقیانوس ها هم به تغییرات اقلیمی ناشی از کارهای انسانی، بخصوص سوزاندن سوخت های فسیلی آلاینده، مرتبط می باشد.
در پژوهشی که در سال ۲۰۱۹ انجام شد، لابراتوار پیش رانش جت ناسا حفره ای عظیم را در زیر یخچال توایتس شناسایی کرد. وسعت این حفره زیرآبی حدود دو سوم جزیره منهتن بود. محققان اعلام نمودند که این حفره احتمالا روند نازک شدن یخچال را سرعت می بخشد.
بر مبنای اطلاعات آژانس فضایی اروپا، افزایش دما از سال ۲۰۰۰ تابحال سبب شده است یخچال های طبیعی حدود پنج درصد از یخ خویش را از دست بدهند.
پژوهش جدید در رابطه با سرعت ذوب توایتس چه می گوید؟ یافته های این مطالعه نشان میدهد یخچال توایتس ممکنست تا سال ۲۱۰۰ حدود ۳۰ میلی متر به سطح آب دریاهای جهان اضافه کند. این میزان تقریبا دو برابر برآوردهای فعلی است و حتی در شرایطی پیشبینی شده که گرمایش جهانی بیش از اندازه انتظار تشدید نشود.
این تحقیق را گروهی از یخچال شناسان با همکاری محققان دانشگاه کالیفرنیا در آمریکا و لابراتوار پیش رانش جت ناسا انجام داده اند. محققان جهت بررسی دقیق تر فرآیند ذوب، از مدلهای کامپیوتری جدیدی استفاده کردند که تصویر روشن تری از فعالیت آب در زیر یخچال و در ناحیه اتصال آن به بستر سنگی عرضه می دهند.
این ناحیه مرزی، جایی است که یخچال از حالتی که کاملا روی بستر سنگی قرار دارد، به وضعیتی منتقل می شود که در آن یخ روی آب دریا توسعه پیدا می کند و سکوی یخی را تشکیل می دهد. در تعدادی مدلهای پیشین، خط اتصال یخ به بستر سنگی ثابت درنظر گرفته می شد. اما محققان در مطالعه جدید مفهوم گسترده تری به نام «منطقه اتصال» را مطرح نمودند.
در این مدل، آب دریا با حرکت جزرومدی سبب بالا و پایین رفتن یخ می شود. این فرآیند که «پمپاژ جزرومدی» نام دارد، به آب گرم اجازه می دهد تا به بخش های عمیق زیر پهنه های یخی نفوذ کند و باعث ذوب شدیدتر آنها شود.
ماتیا پوینلی، نویسنده اصلی این تحقیق و دانشمند پروژه در دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس، در توضیح این فرآیند اعلام نمود که حرکت آب در زیر یخ می تواند نفوذ آب گرم به اعماق پهنه های یخی را آسان کند و شدت ذوب را افزایش دهد.
احتمال قطع اتصال توایتس به بستر سنگی تا پایان قرن فرآیند ذوب شدن، جداشدن تدریجی توایتس از برآمدگی موژینو را سرعت می بخشد. این برآمدگی، ساختاری سنگی در زیر آب است که هم اکنون از پایین به تثبیت یخچال کمک می نماید. بر مبنای نتیجه گیری این مطالعه، احتمال این که توایتس تا پایان قرن جاری اتصال خویش را به این برآمدگی از دست بدهد، حدود ۶۰ درصد است. چنین تغییری می تواند بر پایداری یخچال تاثیر بگذارد و روند از دست رفتن یخ را تشدید کند.
در عین حال، کارشناسان تاکید می کنند که برای پیشبینی دقیق حجم یخی که توایتس در آینده از دست خواهد داد، به پژوهش های بیشتری نیاز است.
ذوب توایتس ممکنست دست کم ۱۵۰ سال ادامه پیدا کند در پژوهشی جداگانه، دانشمندان سازمان نقشه برداری جنوبگان بریتانیا به این نتیجه رسیدند که یخچال توایتس دست کم طی ۱۵۰ سال آینده به از دست دادن یخ ادامه خواهد داد. این نتیجه حتی با درنظر گرفتن شدیدترین شرایط قابل تصور برای سردشدن اقیانوس هم برقرار بود.
محققان در این مطالعه از مدلهای شبیه سازی کامپیوتری استفاده کردند تا اثرات ذوب ناشی از اقیانوس را ظرف یک قرن و نیم آینده بررسی نمایند.
مجموع این یافته ها نشان میدهد که یخچال توایتس با وجود قرارگرفتن در منطقه ای دورافتاده از قطب جنوب، نقشی مهم در آینده سطح آب دریاهای جهان دارد. ادامه ذوب آن می تواند پیامدهایی بلند مدت برای مناطق ساحلی ایجاد نماید و لزوم بررسی دقیق تر تغییرات پهنه های یخی قطب جنوب را افزایش دهد.
منبع: aljazeera
منبع: rahatel.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان رهاتل در مورد این مطلب