پارازیت سیستم قطع است روی اعصاب مردم
به گزارش رهاتل، همه چیز از یک زمزمه شروع می شود؛ صدایی که مثل موج در طول صف می پیچد و چشم ها را به باجه ها می دوزد: «سیستم قطعه!»
این دو کلمه کوتاه، دیگر برای ما ایرانیها فقط یک نقص فنی نیست، بلکه قسمتی از هویت روزمره مان شده است. فرقی نمی کند با اضطراب در راهروی داروخانه قدم بزنی و چشم به نسخه بیمار داشته باشی، یا در بانک برای یک جابه جایی ساده پول ثانیه شماری کنی؛ این جمله، نقطه پایان بیشتر برنامه ریزی های روزانه است.
عجیب است! هرشب از پیشرفت های خیره کننده «شبکه ملی اطلاعات» می شنویم. سخنرانی ها پر است از اعداد و ارقام درشتی که نشان می دهند چگونه زندگی مان هوشمند شده است. اما بامداد که می شود، پشت همان باجه های قدیمی، حقیقت چیز دیگری است. گویی دنیای گزارش های رنگارنگ دولتی و بودجه های کلان زیرساختی، در کهکشانی دیگر سیر می کند و دنیای ما که در بین صندلی های پلاستیکی و سرد ادارات می گذرد، در بن بستی به نام «قطعی شبکه» گیر افتاده است.
وقتی سیستم قطع می شود، زمان برای متصدی و ارباب رجوع به یک اندازه از حرکت می ایستد. در آن لحظات، تمام اعتبار و اهمیت کار شما، به سیمی متصل است که مشخص نیست کجاست و سروری که هیچ کس نمی داند کی از خواب بیدار می شود. نگاه می کنی به کارمندی که با بی تفاوتی شانه بالا می اندازد و مانیتوری که با لجاجت، تصویر سیاهی را به رخت می کشد. دراین میان، تنها چیزی که به حساب نمی آید، عمر و اعصاب مردمی است که دود این ناهماهنگی مستقیماً به چشمشان می رود.
این تجربه تکراری، حالا تیشه به ریشه اعتماد مردم زده است. هر بار که با دست خالی و بهانه «قطعی سیستم» از پله های یک اداره پایین می آییم، از خودمان می پرسیم: «پس آن همه وعده تسهیل امور کجاست؟»
به اجمال، سخنرانی ها پر است از اعداد و ارقام درشتی که نشان می دهند چطور زندگی مان هوشمند شده است. در آن لحظات، تمام اعتبار و اهمیت کار شما، به سیمی متصل است که معین نیست کجاست و سروری که هیچ کس نمی داند کی از خواب بیدار می شود.
منبع: rahatel.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان رهاتل در مورد این مطلب