چرا عجله برای عرضه ماشین های جدید به کیفیت لطمه می زند؟
به گزارش رهاتل، گاهی بزرگ ترین دشمن کیفیت، سرعت است. در سالهای اخیر خودروسازان زیر فشار رقابت، زمان توسعه محصولات جدید را به حداقل رسانده اند؛ روندی که باآنکه نوآوری را شتاب داده، اما هم زمان فراخوان های فنی و مشکلات نرم افزاری را هم بشکل بی سابقه ای افزایش داده است. آیا این مسابقه بی انتها برای عرضه خودرو های جدید، واقعاً به نفع خریداران است یا صنعت خودرو درحال قربانی کردن دوام و قابلیت اطمینان به پای سرعت و هیجان بازار است؟
امیرمسعود عابدین: گاهی اوقات حس می کنید جهان با سرعتی حرکت می کند که دیگر با آن راحت نیستید. همه چیز در یک چشم به هم زدن تغییر می کند و مجالی برای آرام تر پیش رفتن وجود ندارد. این شتاب بی امان به دقیق ترین شکل ممکن در صنعت خودرو نیز دیده می شود؛ جایی که کمپانی ها مدام در تلاش اند تا ماشین هایی بزرگتر، سریع تر و پر از آپشن های پیچیده بسازند تا روی رقبا را کم کنند. اما آیا این فشار دائمی برای پیشرفت و عرضه سریع تر، واقعاً به سود خریدار است یا کیفیت خودرو ها را فدای سرعت می کند؟
فراخوان های پیاپی؛ تاییدی بر شتاب زدگی در تولید بر طبق گزارش motor۱، نگاهی بر فراخوان های گوناگون خودروسازان بزرگ در سالیان اخیر که بخش زیادی از آنها به مشکلات نرم افزاری مربوط می شود، حقیقت تلخی را برملا می کند. خودروسازان از مهندسان خود می خواهند که پیچیده ترین سامانه های الکترونیکی و نرم افزاری را در فشرده ترین زمان ممکن توسعه دهند. در این مسابقه بی انتها برای جلب توجه مشتریان جدید، کیفیت و دوام قطعات خیلی ساده از زیر دست در می رود و نادیده گرفته می شود.
راه حل ساده ای که فراموش شده است: افزایش طول عمر محصولات راه حل حل این مشکل شاید ساده به نظر برسد: طول عمر چرخه ی تولید هر مدل را افزایش دهید. بااینکه اجرای این پیشنهاد برای مدیران بازاریابی دشوار است، اما خودروسازان باید به خودشان زمان کافی بدهند تا تمام ایرادات و باگ های یک ماشین را پیش از عرضه نسل جدید برطرف کنند؛ نه این که خریدار را به «تست کننده» ماشین تبدیل کنند و او را مدام روانه تعمیرگاه ها نمایند. تویوتا سال ها از همین استراتژی پیروی کرد و اتفاقی نیست که سال هاست رتبه نخست فروش و رضایت کیفی در جهان را در اختیار دارد؛ چونکه ماشین هایش را تا آن زمان که از دوام آنها مطمئن نمی شد، سریع دستکاری نمی کرد.
مردم خودرویی می خواهند که بتوانند روی آن حساب کنند واقعیت این است که اغلب خریداران پیش از هرچیز به دنبال یک خودروی قابل اطمینان هستند. یک ماشین می تواند از نظر طراحی قدیمی باشد، اما اگر خراب نشود، بازهم مشتریان را به نمایندگی ها می کشاند؛ درست مانند تویوتا لندکروزر سری ۷۰ که با وجود گذشت بالاتر از چهار دهه از طراحی اولیه، هنوز در قسمتهایی از جهان با تقاضای بالا به فروش می رسد. این نمونه ثابت می کند قدیمی بودن یک پلت فرم لزوما به معنای از رده خارج بودن آن نیست.
نرم افزار؛ پاشنه آشیل خودرو های امروزی در عین حال، چرایی این عجله هم قابل درک است. رقابت در صنعت خودرو هیچگاه تا این حد بی رحمانه نبوده و با همه گیر شدن هوش مصنوعی، تقاضا برای فناوری های به روز به اوج رسیده است. اما همین نرم افزارها به پاشنه آشیل خودرو های امروزی تبدیل گشته اند. تقویم های فشرده توسعه سبب شده کمپانی ها ابتدا ماشین را راهی جاده ها کنند و بعداً با آپدیت های نرم افزاری به دنبال رفع ایرادات آن باشند؛ رویه ای که حجم بی سابقه ای از فراخوان های فنی را به دنبال داشته است.
تجربه شخصی؛ چرا خریداران هوشمند عجله نمی کنند؟ برای کسی که اولویت اولش در خرید ماشین «استهلاک پایین» است، این وضعیت نگران کننده است. خیلی از رانندگان سال ها پای خودروی قدیمی خود می مانند، چون می ترسند مدلهای جدیدتر به همان اندازه جان سخت نباشند. تجربه نشان داده که حتی خریدارانی که قصد خرید یک مدل جدید را دارند، اگر تا زمان «فیس لیفت میان دوره ای» صبر کنند، خودرویی خیلی بی دردسرتر نصیبشان می شود؛ برای اینکه بیشتر ایرادات اولیه و نرم افزاری آن توسط کارخانه برطرف شده است.
شتاب به سبک چینی؛ آینده ای که شاید خوشایند خریدار نباشد طولانی تر کردن دوره تولید هر مدل نه فقط هزینه های سرمایه گذاری کارخانه ها را می کاهد و قیمت تمام شده قطعات را پایین می آورد، بلکه هزینه های تضمین را هم کم می کند. اما در دنیای واقعی، احتمال رخ دادن چنین اتفاقی خیلی کم است؛ چونکه امروزه همه تحت الشعاع سرعت چینی ها قرار گرفته اند. برندهای غربی حال تلاش می کنند زمان توسعه مدلهای جدید خودرا تحت فشار رقبا به کمتر از دو سال برسانند. این یعنی چرخه های تولید مقرر است از این هم کوتاه تر شوند؛ روندی که شاید برای تیترهای خبری جذاب باشد، اما اساسا خبر خوبی برای جیب و اعصاب خریداران نخواهد بود.
چاره ساده ای که فراموش شده است: افزایش طول عمر محصولات چاره حل این مشکل شاید ساده به نظر برسد: طول عمر چرخه ی تولید هر مدل را افزایش دهید. این نمونه ثابت می کند قدیمی بودن یک پلتفرم لزوما به معنای از رده خارج بودن آن نیست. این یعنی چرخه های تولید قرار است از این هم کوتاه تر شوند؛ روندی که شاید برای تیترهای خبری جذاب باشد، اما اساسا خبر خوبی برای جیب و اعصاب خریداران نخواهد بود.
منبع: رهاتل
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان رهاتل در مورد این مطلب